25. True grit

Nie znoszę westernów, ale ten obejrzałam z przyjemnością. Może dlatego, że w gruncie rzeczy True grit to taki western z przymrużeniem oka, w doborowej obsadzie, która brawurowo odgrywa swoje role. Jest kurz, są konie, bezkresne pustkowia, trudne warunki pogodowe. A w tym wszystkim- 14-letnia dziewczynka, która szuka zabójcy swojego ojca, pod rękę ze strasznym szeryfem i jego konkurentem - strażnikiem z Teksasu:). Postaci są mega charakterystyczne i przerysowane, cały czas puszczają do widza oko i to jest fajne. Główni aktorzy zasługują na najwyższe uznanie. Jeff Bridges jako stary wyga (ciągle pod wpływem), Matt Damon - młody ambitny i rewelacyjna Hailee Steinfeld - bardzo wygadana i rezolutna dziewczynka, która niczego się nie boi. Przyjemny film, polecam.

24. The mechanic

Jest Statham, jest męskie kino. Dobre zdjęcia, oszczędne dialogi, dość dynamiczna akcja. Statham gra zabójcę lubującego się w fantazyjnym załatwianiu spraw, kulka w łeb to nie dla niego. Przychodzi dzień kiedy dostaje przykre zlecenie, wykonuje je i wszystko zaczyna się sypać. Na dodatek ma na głowie nadpobudliwego gówniarza, który koniecznie chce się nauczyć "fachu". Film jest brutalny, trochę dołujący, ale polecam. W epizodycznej roli Donald Sutherland, który pięknie się zestarzał.

23. Winter's bone

Co za beznadziejny film. Krytycy pieją z zachwytu, a my po seansie jesteśmy zdziwieni, że coś takiego w ogóle zostało zauważone (jakim cudem trafił do 10-ciu nominowanych? naprawdę nie było nic ciekawszego? NIC?). Wizualnie nudny jak flaki z olejem. Ciemno, zimno, brudno, bieda i rdzewiejące samochody. Fabuła? Trudno powiedzieć, o czym jest ten film. Jak dla nas- o niczym, totalnie. 17-latka żyje sobie z rodzeństwem i chorą matką na jakieś zapadłej amerykańskiej wsi, z trudem wiąże koniec z końcem, w międzyczasie szuka ojca-ćpuna, który musi się stawić do jakiegoś sądu, żeby jej nie zabrali domu (eeeee, co?). Kogolkolwiek zapyta o ojca - przegania ją jak kundla, straszy, a czasem nawet bije. Postaci jest sporo, wszyscy porąbani, nikt nie może się pochwalić kompletem uzębienia ani czystymi włosami. O obejściu żal wspominać. W sumie to chyba wykorzystali jeden dom i trzy rozpadające się ciężarówki do nakręcenia całego tego wybitnego dzieła. Jedna godzina czterdzieści minut nudy do n-tej potęgi. W bonusie kilka mega nielogicznych scen (dziewczyna ma las i umie polować, a nie ma co jeść, hell yeah!). Podobnie jak zachwyty nad filmem niezrozumiałe są zachwyty nad odtwórczynią głównej roli- poproszę brudne gumofilce i kraciastą koszulę, też dam radę.

22. The kids are all right

Polski tytuł to (nie wiedzieć czemu) "Wszystko w porządku", ale nic w tym filmie nie jest w porządku. Zajawki sugerują komedię. Owszem, momentami jest zabawnie, ale nie za bardzo. Dramatycznie też bywa, ale nie na tyle, żeby można było spokojnie powiedzieć- dramat. Generalnie ani świnka, ani morska. Historia? Dzieci dwóch lesbijek - chłopiec i dziewczyna, postanawiają poznać dawcę spermy, której mamy użyły do zrobienia ich. Na początku jest dziwnie, później jest fajnie, a jeszcze później wszystko mocno się komplikuje. Zakończyłabym inaczej, obejrzeliśmy ze względu na nominację do Oscara. Jak dotychczas to chyba najsłabszy z nominowanych filmów.

21. The fighter

Zaskakująco dobry film. Przez pierwsze pół godziny w ogóle się nie zapowiada, ale warto dać mu szansę, bo w całości jest świetny. Tytuł i plakat nie wprowadzają widza w błąd - film opowiada historię dwóch braci, bokserów; jeden miał swoje pięć minut i źle skończył, drugi ma szansę na karierę. To jest film o trudnej miłości, trudnych wyborach i o podnoszeniu się z desek - dosłownie i w przenośni. Bale jak zwykle totalnie w roli, Wahlberg bardzo dobry, pozostali aktorzy też świetni. (Amy Adams!). Nie dziwię się, że startuje po Oscara, ma duże szanse.

20. Buried

Pomysł wykorzystany w tym filmie nie jest nowy- człowiek budzi się w trumnie/skrzyni; jest ciasno, ciężko się oddycha, panika, strach. Bohater ma ze sobą zapalniczkę Zippo i telefon Blackberry (doskonały product placement:). Okazuje się, że został porwany i zakopany, nie ma zbyt wiele czasu ani tlenu, więc dzwoni. Do różnych instytucji, które traktują go przedmiotowo i zadają w kółko te same pytania „Obudził się pan w trumnie? Ale jak to w trumnie?”; do żony, która nie odbiera telefonu. Widz jest w tej skrzyni razem z bohaterem przez ponad 90 minut, robi się coraz bardziej dziwnie, a koniec nie jest może zaskakujący, ale z pewnością przygnębiający (choć można by wymyślić coś bardziej spektakularnego). Ryan Reynolds chyba nie był najlepszym wyborem do tej roli, za mało w tym było ludzkiego dramatu, za mało klaustrofobii. Jakiś niesmak pozostaje po tym filmie, nie potrafię go zdefiniować.

19. 127 hours

Prawdziwa historia człowieka, który w wyniku nieszczęśliwego wypadku podczas wspinaczki wpadł w szczelinę w Wielkim Kanionie. Kamień przytrzasnął mu rękę i unieruchomił na tytułowe 127 godzin - zanim nie znalazł jedynego, acz strasznego rozwiązania swojej sytuacji. Film jest z jednej strony kameralny, z drugiej strony naznaczony nowoczesnością (montaż, sposób filmowania itd.). Historia prosta, wszystko niby wiadomo, ale i tak ogląda się ją w napięciu. Dobry film, nie jest łzawy, nie jest prosty, pokazuje szczerze człowieka i jego zmagania. Wyreżyserował Danny Boyle, człowiek o niesamowitym talencie do robienia różnorodnych filmów. To on zrobił Trainspotting, Slumdog'a, teraz ten film, a pomiędzy nimi wiele innych. Godne podziwu, a film godny polecenia.

18. Faster

Widać od razu po plakacie i obsadzie, że będzie sensacyjnie, szybkie tempo i nie za dużo do myślenia, tylko do patrzenia. Film, jak film, fabuła pod tytułem "wyszedłem z więzienia i teraz zamorduję wszystkich wrogów", jednak nie to jest istotne. Warto ten film obejrzeć dla samochodów w nim pokazanych, pięknych, nowych i starych. Wszystkie są szybkie i cudne, a kamera pokazuje je w świetny sposób. Jak dla mnie, samochody grają w tym filmie główną rolę, choć historia też jest ok. Tak czy siak, można się rozerwać.

17. Darling aj low ju

Zdjęcia nie ma, bo to polski film dokumentalny zrobiony dla HBO, a my jakoś nie mamy tendencji promowania dokumentów. Bohaterkami filmu są właściwie trzy kobiety, dwie młode imprezowiczki i jedna pani w średnim wieku. Zachwycone Egiptem, a Egipcjanami w szczególności. Są podrywane, adorowane i wierzą, że to tak na serio. Ich zachowanie komentują dwaj mężczyźni z Polski (którzy niestety co do joty wypełniają stereotypową wizję Polaka w Egipcie), a zachowanie Europejek tak w ogóle- komentują sami Egipcjanie. Warto obejrzeć, bo wizja kobiet nijak nie ma się do wizji mężczyzn z Egiptu. Najlepszy jest ostatni kwadrans, dobitnie podsumowuje całość.

16. Waiting for "Superman"

Film prezentuje system edukacyjny w USA. Niby nic takiego, ale w Polsce mamy dokładnie to samo. A to, co widać na ekranie nie napawa optymizmem. Większość szkół, całe masy, to przechowalnie młodzieży, która kończy edukację w wieku 15 lat i szlifuje bruki. Spora część szkół osiedlowych to molochy, gdzie nikt nie wie, o co chodzi, nikt niczego nie naucza, ani się nie uczy. Aby trafić do lepszej szkoły trzeba mieć pieniądze, a jeśli się ich nie ma – dużo szczęścia. Raz na jakiś czas te lepsze placówki organizują loterie, gdzie wystawiają 10 czy 20 miejsc dla 300 lub 700 chętnych. Jest też mowa o potwornej biurokracji, o rozbieżnych standardach w różnych stanach i o kreciej robocie związków zawodowych, które promują beznadziejnych nauczycieli i swoimi działaniami prowadzą do nie nagradzania tych dobrych i wybitnych.

W Polsce dążymy do tego samego i jesteśmy już naprawdę blisko. Jedyne co USA mają, a my nie – to kasa. Kasa jest, tylko wyrzucają ją w błoto. U nas brakuje, a i tak wydaje się ją na rzeczy totalnie zbędne (na przykład dlaczego szkoły kupują zbójecko drogie licencje na Windows, jeśli komputery w sekretariacie i sali informatycznej mogłyby działać na darmowym Linuksie? W skali roku to jakieś potworne pieniądze, ale co tam). Tak poza tym jest podobnie. System jest nastawiony na przepchnięcie ucznia od podstawówki do gimnazjum, nieważne, że nie umie czytać i ledwo pisze. Byle do 18tki, później radź sobie sam. To samo z nauczycielami, beznadziejni i wybitni mają te same widełki i tę samą kasę.

Wesoło nie jest. Polecamy obejrzeć, to już u nas jest i będzie się pogłębiać.

15. Love and other drugs

Fajny film, przez większość czasu zabawny, lekki i przyjemny; momentami tylko sentymentalny. Historia dość typowa jak dla tego gatunku (a jak mniemam jest to komedia romantyczna, choć naprawdę niegłupia). Jest on, czarujący i łamiący kobiece serca i jest ona, równie czarująca i równie lekko traktująca mężczyzn. Kosa trafia na kamień i jest śmiesznie. A czasem jest smutno, bo ona jest chora (no bo to jednak komedia romantyczna, nie może być idealnie). Oczywiście mamy przemianę bohaterów, parę wyciskających łzy scen. W tle – koniec lat 90-tych w Ameryce i boom przemysłu farmaceutycznego (to naprawdę dobry wątek tej historii; główny bohater jest przedstawicielem medycznym i sprzedaje na przykład Viagrę, a bajer ma taki, że szkoda gadać). Aktorzy – Jake Gyllenhaal i Anne Hathaway (zaskakująco... ładna, wszędzie wygląda jak krzywy wieszak, a tu zupełnie inaczej) idealnie dobrani, jak w korcu maku, widać na ekranie chemię między nimi przez co film ogląda się z przyjemnością, bo nie są jakimiś drewniakami, którzy tylko klepią tekst. W bonusie prześmieszny człowiek, który gra brata głównego bohatera i okrasza swoją wybujałą obecnością niejedną scenę. Polecam, nie jest to kino ambitne, ale fajnie się ogląda i jest zdecydowanie ciekawsze od typowej amerykańskiej rom com papki.

14. Unstoppable

Dobra sensacja, dokładnie taka, jaka powinna być. Trzyma w napięciu, jest trochę strasznie, bardzo amerykańsko i dobrze się kończy. Polecamy, dobra rozrywka.

13. Catfish

To nie jest film dokumentalny, ani nie opiera się na prawdziwej historii. To JEST prawdziwa historia. Taka, jakich wiele - nawiązana przez Internet i facebook znajomość zacieśnia się, a przypadek sprawia, że bardzo się komplikuje. Streszczanie fabuły nie ma sensu, warto za to film obejrzeć. Jest zaskakujący i obnaża głupotę współczesnego świata - bo cały czas nam się wydaje, że jak coś jest napisane w Internecie, na fb zwłaszcza, to musi być prawda. Polecam do obejrzenia wszystkim, którzy radośnie wywalają flaki na swojej Tablicy, nie blokują żadnych informacji, mają po milion zdjęć w profilu. Być może informacje o was żyją już własnym życiem na drugim krańcu świata...
p.s. to nie jest kolejne "Social network".

12. Due date

Tyle czekaliśmy, a okazało się, że nie było na co. Potencjał tego filmu został niestety zmarnowany. Mogła z tego być fajna komedia drogi ze świetnymi aktorami, a niestety wyszła typowa amerykańska głupia komedyjka, ze standardowymi żartami o wszelkiego rodzaju płynach ustrojowych. Wielka szkoda.

Wiedźma z Wilżyńskiej Doliny

Kolejna książka Anny Brzezińskiej o Dolinie i Babci Jagódce. Świetna, tak samo jak poprzednia, polecam!